Het Pantheon is een tempel, gebouwd in opdracht van keizer Hadrianus, in de eerste eeuw na Christus. Het is gebouwd als - zoals het Griekse pantheon al zegt - een 'tempel van alle goden' en geldt als het meest indrukwekkende en een van de best bewaard gebleven voorbeelden van de Romeinse Bouwkunst.

Het Pantheon ligt aan het Piazza Rotonda middenin het oude Rome. Tempel uit 27 v. Chr. met daarin de grootste koepel van Rome, met een doorsnede van 43,2 m is hij groter dan de Sint Pieter. Na een brand in de 2e eeuw n. Chr. is de tempel volledig herbouwd. De enige lichtbron is een 10m. grote opening in de koepel, waardoor er gedempt licht valt op de rijk versierde marmeren vloer.  Met name de moeite waard door de architectonische hoogstand van het gebouw en de lichtval. In Het boek ' De ontdekking van De hemel' van Harry Mulisch is Het Pantheon een belangirjke plaats. Hier ontmoeten vader Onno en zoon Quinten elkaar weer, na jarenlange verwijdering. De kamer van Onno in Rome biedt uitzicht op het Pantheon.

In de loop der eeuwen werd het Pantheon beschadigd door overstromingen, aardbevingen en het toedoen van de mens. Elke keer is het weer gerestaureerd. In 356 liet keizer Constantius de vergulde bronzen dakpannen naar Constantinopel brengen en in 1632 gaf Paus Urbanus Barberini de opdracht om het bronzen plafondbeslag aan de portiek om te smelten om er kanonnen van te kunnen maken voor de Engelenburcht en het baldakijn van Bernini in de Sint-Pieter.

Voor uitgebreide informatie over de architectonische bijzonderheden van het Pantheon zie de site www.architectenweb.nl/aweb/archipedia/archipedia.asp